Önsöz
Son yıllarda, antiparaziter ilaçların kanser tedavisinin kurallarını nasıl yeniden tanımladığını hayretle izledim. Bu, basit bir tamamlayıcı tedaviden ziyade, tümöre karşı mücadelede gerçek bir devrim niteliği taşımaktadır.
Sonuçlar kendi adına konuşuyor: Tümör büyümesi yavaşlıyor ya da tamamen duruyor, daha önce “tükenmiş vaka” olarak görülen hastaların yaşamında şaşırtıcı bir dönüşüm yaşanıyor; çoğu zaman belirgin biçimde artmış yaşam kalitesi ve etkileyici derecede uzamış sağkalım süresi ile. Bazı vakalarda tamamen remisyona bile rastlanıyor. Üstelik bütün bunlar, aslında bambaşka bir amaç için geliştirilmiş ilaçlarla gerçekleşiyor.
Bu bağlamda beni en çok etkileyen şey ise üniversite kliniklerindeki meslektaşlarımın tepkisi. Tüm geleneksel tedavilerden geçmiş, çoğu zaman giderek artan bir yılgınlık içinde olan hastaları tekrar tekrar görüyorum.